ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Περί της Ποντιακής στην Τουρκία

Κι από το 1800 που ο Isazade Haci Salih Efendi με το παροιμιώδες τρίπτυχο «Προσοχή στα ζώα, Προσοχή στο γείτονά σου, Προσοχή στους Άπιστους» θέτει την απαγόρευση της ποντιακής διαλέκτου σε καθαρά θρησκευτική βάση, στον Ziya Gökalp και στον εξοβελισμό της Οθωμανικής γλώσσας και της Αραβικής γραφής υπό το πρίσμα της θεώρησης του Οθωμανικού Πολιτισμού ως συνέχειας του Ρωμαίικου, με αποτέλεσμα την αποκοπή από την εξαιρετικά πλούσια Οθωμανική και Ισλαμική γραμματεία. Τελικά ποιος είναι ο εχθρός; Ο άπιστος ή ο Ρωμιός; Και σήμερα που και τα δυο αυτά στοιχεία έχουν πλήρως εξαλειφθεί από την περιοχή, τι εμποδίζει τη διάσωση αυτής της διαλέκτου; Μήπως ο «εχθρός» τελικά είναι η Μνήμη;

Λένα Σαββίδου



Thalassa Karadeniz

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Κρίμαν σο βούδιν


Κρίμαν σο βούδιν τ έσπαξα και σο γάμον τ εποίκαμ,
Πήραμ τη λιροπρόσωπον, την αγγουρομυτίαν

Παροιμία από την Χαλδαία που λέει τα "καλύτερα" για την νύφη που μπήκε στο σπίτιι. Σε πολύ ελεύθερη μετάφραση λέγει: Κρίμα στο βόδι που έσφαξα και στο γάμο που κάναμε, πήραμε την νύφη την άσχημη που έχει την μύτη σαν αγγούρι. Τέτοια αγάπη τα πεθερικά!

Όπως με πληροφόρησε η εξαίρετη φίλη και φιλόλογος, Αρχοντούλα Κωσταντινίδου, το επίθετο λιροπρόσωπος, προέρχεται από το επίθετο της αρχαίας λιρός=αισχρός, θρασύς και το ουσιαστικό πρόσωπο, όπως αναφέρει το λεξικό του Άνθιμου Παπαδόπουλου, σημαίνει την ασχημομούρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου