ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Περί της Ποντιακής στην Τουρκία

Κι από το 1800 που ο Isazade Haci Salih Efendi με το παροιμιώδες τρίπτυχο «Προσοχή στα ζώα, Προσοχή στο γείτονά σου, Προσοχή στους Άπιστους» θέτει την απαγόρευση της ποντιακής διαλέκτου σε καθαρά θρησκευτική βάση, στον Ziya Gökalp και στον εξοβελισμό της Οθωμανικής γλώσσας και της Αραβικής γραφής υπό το πρίσμα της θεώρησης του Οθωμανικού Πολιτισμού ως συνέχειας του Ρωμαίικου, με αποτέλεσμα την αποκοπή από την εξαιρετικά πλούσια Οθωμανική και Ισλαμική γραμματεία. Τελικά ποιος είναι ο εχθρός; Ο άπιστος ή ο Ρωμιός; Και σήμερα που και τα δυο αυτά στοιχεία έχουν πλήρως εξαλειφθεί από την περιοχή, τι εμποδίζει τη διάσωση αυτής της διαλέκτου; Μήπως ο «εχθρός» τελικά είναι η Μνήμη;

Λένα Σαββίδου



Thalassa Karadeniz

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Πάρθεν η Ρωμανία


Δια χειρός Δημητρίου Σκουρτέλη.

Έναν πουλίν καλόν πουλίν, εβγαίν’ από την Πόλην,
ουδέ ‘ς σ’ αμπέλια κάθεται, ουδέ ‘ς σα περιβόλια.
Επήγεν και εκόνεψεν ‘ς Αγια Σοφιάς  τον κάστρον.
Εσείξεν τ’ έναν το φτερόν, ‘ς σο αίμαν βουτεμένον,
εσείξεν τ’ άλλο το φτερόν, χαρτίν έχει γραμμένον.
Ατό κανείς κ’ ενέγνωσεν, ούδ’ ο μητροπολίτες.
‘Εναν παιδίν, καλόν παιδίν, έρχεται κι αναγνώθει.
Σίτ’ αναγνώθει, σίτα κλαίει, σίτα κρούει την καρδίαν:
«Αϊλί εμάς, να βάι εμάς, πάρθεν η Ρωμανία.»
Ν’ αϊλί εμάς, να βάι εμάς, πάρθεν η Ρωμανία
Μοιρολογούν τα εγκλησιάς, κλαίγ’νε τα μαναστήρα
κι Άη Γιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπισκάται.
- Μη κλαίς, μη κλαίς ‘Αη Γ’ιάννε μου και δερνοκοπισκάσαι.
- Η Ρωμανία πέρασεν, η Ρωμανία πάρθεν.
- Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.


Κωνσταντίνος Φωτιάδης- Μνήμη μου σε λένε Πόντο
«Το Ποντιακό τραγούδι στη
διαμόρφωση της ιστορικής μνήμης»
Ανάρτηση:Thalassa Karadeniz

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου