ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Περί της Ποντιακής στην Τουρκία

Κι από το 1800 που ο Isazade Haci Salih Efendi με το παροιμιώδες τρίπτυχο «Προσοχή στα ζώα, Προσοχή στο γείτονά σου, Προσοχή στους Άπιστους» θέτει την απαγόρευση της ποντιακής διαλέκτου σε καθαρά θρησκευτική βάση, στον Ziya Gökalp και στον εξοβελισμό της Οθωμανικής γλώσσας και της Αραβικής γραφής υπό το πρίσμα της θεώρησης του Οθωμανικού Πολιτισμού ως συνέχειας του Ρωμαίικου, με αποτέλεσμα την αποκοπή από την εξαιρετικά πλούσια Οθωμανική και Ισλαμική γραμματεία. Τελικά ποιος είναι ο εχθρός; Ο άπιστος ή ο Ρωμιός; Και σήμερα που και τα δυο αυτά στοιχεία έχουν πλήρως εξαλειφθεί από την περιοχή, τι εμποδίζει τη διάσωση αυτής της διαλέκτου; Μήπως ο «εχθρός» τελικά είναι η Μνήμη;

Λένα Σαββίδου



Thalassa Karadeniz

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

« Αητέντς επαραπέτανεν»



Αητέντς επαραπέτανεν ψηλά ‘ς σα επουράνα
και τα τ«αγκία τ’ κόκκινα και το τσαρκούλ’ν ατ’ μαύρον
εκράτ΄ νεν και  ‘ς σα κάρτζια του παλληκαρί βρασιόναν.
-Αητέ μ’, για δώσ’ μ’ άσ’ σο κρατείς, για πέει με όθεν κείται.
- Ασ’ σο κρατώ κι δίγω σε, άρ’ όθεν κείται λέγω.
Ακεί ‘ς σο πέραν το ρασίν ‘ς σ’ αλάτ’ επ’ εκεί μέρος
μαύρα πουλία τρώγ’ν άτον και άσπρα τριυλίσκουν.
Φατέστε, πουλιά μ’, φατέστε, φατέστε τον γαρίπην,
‘ς σήν θάλασσαν κολυμπετής, ‘ς σ’ ομάλα πεχλιβάνος,
‘ς σο πόλεμον Τραντέλλενας, Ρωμαίικον παλληκάριν.



"Σε περιόδους ειρήνης πεθαίνουν Φυσιολογικά οι γονείς και τους θάβουν
τα παιδιά τους. Σε περιόδους πολέμου συμβαίνει το αντίθετο.Σκοτώνο-
νται τα παιδιά και τους θάβουν οι γονείς.Υπάρχει και περίπτωση να σκοτώ-
νονται τα παιδιά μακριά στις βουνοκορφές, στις χαράδρες, να παραμένουν
άταφοι και ανώνυμοι. Σ’αυτά τα παλικάρια αναφέρεται το τραγούδι Αητέντς.
Είναι ο ύμνος στον άγνωστο στρατιώτη."

Κωνσταντίνος Φωτιάδης- Μνήμη μου σε λένε Πόντο
«Το Ποντιακό τραγούδι στη
διαμόρφωση της ιστορικής μνήμης»
Ανάρτηση:Thalassa Karadeniz

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου