ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Περί της Ποντιακής στην Τουρκία

Κι από το 1800 που ο Isazade Haci Salih Efendi με το παροιμιώδες τρίπτυχο «Προσοχή στα ζώα, Προσοχή στο γείτονά σου, Προσοχή στους Άπιστους» θέτει την απαγόρευση της ποντιακής διαλέκτου σε καθαρά θρησκευτική βάση, στον Ziya Gökalp και στον εξοβελισμό της Οθωμανικής γλώσσας και της Αραβικής γραφής υπό το πρίσμα της θεώρησης του Οθωμανικού Πολιτισμού ως συνέχειας του Ρωμαίικου, με αποτέλεσμα την αποκοπή από την εξαιρετικά πλούσια Οθωμανική και Ισλαμική γραμματεία. Τελικά ποιος είναι ο εχθρός; Ο άπιστος ή ο Ρωμιός; Και σήμερα που και τα δυο αυτά στοιχεία έχουν πλήρως εξαλειφθεί από την περιοχή, τι εμποδίζει τη διάσωση αυτής της διαλέκτου; Μήπως ο «εχθρός» τελικά είναι η Μνήμη;

Λένα Σαββίδου



Thalassa Karadeniz

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Κατίρκαγια




Πολλά χρόνα εμπροστά  τετρακόσα παραπάν’
Έρθεν ένας τρανόν γατάν  και εγέντανε Τουρκάντ’
O σουλτάνον έλεγ’εν  ‘δεν ‘κι λογαραζομε
‘ή  θα ‘ίνουστουν Τουρκάντ’  ή εσάς θα σπάζομε
Την πίστην αν έλλαξαν την γλώσσαν ‘κ ενέσπαλαν
Συντζαίν’νε ποντιακά  ξέρ’νε και τα τούρκικα
Πολλοί πίστην έλλαξαν  εγένταν μωαμεθανοί
Επεΐ απέσ’ σ’ ατείντς  είναι κρυφοχριστιανοί
Κάθουν ‘λόερα ‘ς σο στόλ  την πίταν ατείν’ να τρών’
πριν να κομματαζ’ν ατό ευτάν’ απάν’ έναν σταυρόν
Έχ’νε έναν τρανόν παρχάρ’ ημ’σόν μέτρον το χορτάρ’
λέν’ ατο Κατιρκαγιά  τοπλαεύκουν εκεί απάν’
Εφτάν’ τρανόν πανοΰρ’  όλουχ τσότσουχ και ο κύρ’
Είκοσι Χορτοθερί  νασάν εκείνον π’ έν’ εκεί
‘Γδόντα εννιά Χορτοθερί  με φίλτς-ι μ’ επήγα εκεί
είδα τ’ς σην Κατίρκαγιαν  μουατ«ίρ και περισάν
Έμπαινανε σον χορόν  και έσ’κωνανε πολλά τόζ’
τα ποδάρα άμον κοτάν’ σην γην ένοιγαν χαρκόν
Άλλο ντό να λέγω σας  ‘νεγκάστα λελεύω σας
να πάγω έχω νιάτ’ σην _’ή μ’ άλλο βεσιάτ


«Ο μεγάλος Χρύσανθος το 1989 στο αφιερωματικό ταξίδι του στον
Πόντο ευτύχισε να συνεορτάσει μαζί με τους Ποντιόφωνους
μουσουλμάνους αδελφούς μας στα παρχάρια της Κατίρκαγιας. Αυτό
το αντάμωμα ζωντάνεψε μέσα του τις μνήμες που κουβαλούσε στα
χρωματοσώματά του και δικαίωσε την παρουσία του στον κόσμο
των θνητών. Η λάμψη της πατρίδας έκανε τον μακρύ ανηφορικό του
δρόμο να μοιάζει ανάλαφρος.
Από αυτή τη συνεύρεση εμπνεύστηκε το τραγούδι του Κατίρκαγια»


Κωνσταντίνος Φωτιάδης- Μνήμη μου σε λένε Πόντο
«Το Ποντιακό τραγούδι στη
διαμόρφωση της ιστορικής μνήμης»
Ανάρτηση:Thalassa Karadeniz

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου