ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Περί της Ποντιακής στην Τουρκία

Κι από το 1800 που ο Isazade Haci Salih Efendi με το παροιμιώδες τρίπτυχο «Προσοχή στα ζώα, Προσοχή στο γείτονά σου, Προσοχή στους Άπιστους» θέτει την απαγόρευση της ποντιακής διαλέκτου σε καθαρά θρησκευτική βάση, στον Ziya Gökalp και στον εξοβελισμό της Οθωμανικής γλώσσας και της Αραβικής γραφής υπό το πρίσμα της θεώρησης του Οθωμανικού Πολιτισμού ως συνέχειας του Ρωμαίικου, με αποτέλεσμα την αποκοπή από την εξαιρετικά πλούσια Οθωμανική και Ισλαμική γραμματεία. Τελικά ποιος είναι ο εχθρός; Ο άπιστος ή ο Ρωμιός; Και σήμερα που και τα δυο αυτά στοιχεία έχουν πλήρως εξαλειφθεί από την περιοχή, τι εμποδίζει τη διάσωση αυτής της διαλέκτου; Μήπως ο «εχθρός» τελικά είναι η Μνήμη;

Λένα Σαββίδου



Thalassa Karadeniz

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Κόρη, ντο είχες κι έργεβες (παραλλαγή 1)


«Κόρη, ντο είχες κι έργεβες, ντο είχες κι εργοπόρνες; Είχα τον κύρη μ’ κι έργεβα, είχα τον κι εργοπόρνα.
Κόρη, ντο είχες κι έργεβες, ντο είχες κι εργοπόρνες; Είχα την μάνα μ’ κι έργεβα, είχα τεν κι εργοπόρνα.
Κόρη, ντο είχες κι έργεβες, ντο είχες κι εργοπόρνες; Είχα τ’ αδέρφια μ’ κι έργισα, είχα τα κι εργοπόρνα.

Άφη κόρη τον κύρη σου και κάνε άλλον κύρη.
Άφη κόρη τη μάνα σου και κάνε άλλη μάνα.
Άφη κόρη τ’ αδέρφια σου και κάνε άλλα αδέρφια.

Κόρη, τίμα τον πεθερό σ’ ασόν κύρη σ’ καλλίον Τίμα και τ’ αντραδέρφια σου ασ’ αδέρφια σ’ καλλίον.
Τρανόν σταμνίν μη δίτα τεν, τσουρόν το πεγάδ’ κι έρται.

Μακρύν σκοινίν μη δίτα τεν, φορτούται τ’ ορμάν κι έρται.»

Η παραλλαγή αυτή συναντάται σε καταγραφή του  Ηλία Κατωτοίκιδη (Κακοσιμίδη) από τα Κομνηνά σε συνέντευξη του στην Π. Τσοκτουρίδου το 1993. Στην καταγραφή αυτήν ο κύριος Κατοκοίδης περιλαμβάνει το παραπάνω άσμα στα τραγούδια του "θυμίγματος", αμέσως μετά το δώρισμα στο νιόπαντρο ζευγάρι, αν και γενικά θεωρείται τραγούδι ντυσίματος της νύψης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου