ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Περί της Ποντιακής στην Τουρκία

Κι από το 1800 που ο Isazade Haci Salih Efendi με το παροιμιώδες τρίπτυχο «Προσοχή στα ζώα, Προσοχή στο γείτονά σου, Προσοχή στους Άπιστους» θέτει την απαγόρευση της ποντιακής διαλέκτου σε καθαρά θρησκευτική βάση, στον Ziya Gökalp και στον εξοβελισμό της Οθωμανικής γλώσσας και της Αραβικής γραφής υπό το πρίσμα της θεώρησης του Οθωμανικού Πολιτισμού ως συνέχειας του Ρωμαίικου, με αποτέλεσμα την αποκοπή από την εξαιρετικά πλούσια Οθωμανική και Ισλαμική γραμματεία. Τελικά ποιος είναι ο εχθρός; Ο άπιστος ή ο Ρωμιός; Και σήμερα που και τα δυο αυτά στοιχεία έχουν πλήρως εξαλειφθεί από την περιοχή, τι εμποδίζει τη διάσωση αυτής της διαλέκτου; Μήπως ο «εχθρός» τελικά είναι η Μνήμη;

Λένα Σαββίδου



Thalassa Karadeniz

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Ο Κοτζαναστάς



 Άμον τον Κοτζαναστάς , ‘ κι θ’ ελέπ’ ς όθεν κι αν πας
Έτονε σταυραετός , των προσφύγων ο Θεός
σ’έναν χέρ’ είχεν σταυρόν και ’ς σο άλλον τον κανόν’
Ατός έτον’ λεοντάρ’, τη Παφράς το παλικάρ’
Τον Πόντον απέσ’ σην ψήν, είχεν σην ταραμονήν
Έτον για να γουρταρεύ’, άμαχους να προστατεύ’.
«Την πατρίδαν ατ’ που χάν, έχ’ αγιάτρευτον γεράν
με τα δόντια σ’ να κρατείς, τα χωράφα σ’ και τη γη σ’
Τη σημαία σ’ κρατ’ σο χέρ’ και με τ ‘άλλο το μαχαίρ’»
Λόγια τη Κοτζαναστάς, θα θυμάσαι όθεν πας.

Κωνσταντίνος Φωτιάδης- Μνήμη μου σε λένε Πόντο
«Το Ποντιακό τραγούδι στη
διαμόρφωση της ιστορικής μνήμης»
Ανάρτηση:Thalassa Karadeniz

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου