ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Περί της Ποντιακής στην Τουρκία

Κι από το 1800 που ο Isazade Haci Salih Efendi με το παροιμιώδες τρίπτυχο «Προσοχή στα ζώα, Προσοχή στο γείτονά σου, Προσοχή στους Άπιστους» θέτει την απαγόρευση της ποντιακής διαλέκτου σε καθαρά θρησκευτική βάση, στον Ziya Gökalp και στον εξοβελισμό της Οθωμανικής γλώσσας και της Αραβικής γραφής υπό το πρίσμα της θεώρησης του Οθωμανικού Πολιτισμού ως συνέχειας του Ρωμαίικου, με αποτέλεσμα την αποκοπή από την εξαιρετικά πλούσια Οθωμανική και Ισλαμική γραμματεία. Τελικά ποιος είναι ο εχθρός; Ο άπιστος ή ο Ρωμιός; Και σήμερα που και τα δυο αυτά στοιχεία έχουν πλήρως εξαλειφθεί από την περιοχή, τι εμποδίζει τη διάσωση αυτής της διαλέκτου; Μήπως ο «εχθρός» τελικά είναι η Μνήμη;

Λένα Σαββίδου



Thalassa Karadeniz

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Δούλα ‘κ επορώ



(καρτ ποστάλ από την Τραπεζούντα των αρχών του 20ου αιώνα)


Κύρ και μάναν εγώ ‘κ έχω, είμαι ορφανόν
‘ς σα ραχία και τη Μπάφρας όλο μοναχόν
Αφεντάδες ξάει ‘κι θ΄λεω, ούτε προσκυνώ
κόρη τη ελευθερίας , δούλα ‘κ επορώ.
Αρμογάζ, λέν’το χωρίον, να λελλεύω ατό
κι αν  επαίρα να ‘ς σο ψ’ηόπο μ’πάντα έχ’ατό.
Αφεντάδες ξάει ‘κι θ΄λεω, ούτε προσκυνώ

κόρη τη ελευθερίας , δούλα ‘κ επορώ.



Κωνσταντίνος Φωτιάδης- Μνήμη μου σε λένε Πόντο
«Το Ποντιακό τραγούδι στη
διαμόρφωση της ιστορικής μνήμης»
Ανάρτηση:Thalassa Karadeniz

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου